Dom pod Orłami
Budynek wzniesiono w latach 1912–1917 według projektu architekta Jana Fryderyka Heuricha (młodszego) dla Banku Towarzystw Spółdzielczych. Powstał na miejscu dawnego prosektorium i kaplicy pogrzebowej Szpitala Dzieciątka Jezus. Jest to sześciokondygnacyjny biurowiec w stylu wczesnego modernizmu – dość awangardowy jak na tamte czasy. Narożniki wieńczą rzeźby orłów autorstwa Józefa Zygmunta Otto (stąd nazwa), a elewację pierwotnie ozdabiały miedziane płyty z motywami roślinnymi oraz reliefy (m.in. „Praca na roli” Jana Antoniego Biernackiego).
pl.wikipedia.org
Podczas II wojny światowej gmach został poważnie uszkodzony. W 1939 i 1944 roku (w czasie powstania warszawskiego) plac przed budynkiem służył jako prowizoryczny cmentarz – najpierw dla ofiar obrony Warszawy, potem dla poległych powstańców. Część grobów zniszczono jeszcze w trakcie walk. Po wojnie budynek odbudowano i rozbudowano w latach 1948–1950 według projektu Barbary Brukalskiej (m.in. dodano skrzydło od strony ul. Sienkiewicza i zmieniono wejścia). Przez pewien czas mieściła się tu tymczasowa siedziba centrali Narodowego Banku Polskiego.
warsawinsider.pl
Budynek jest wpisany do rejestru zabytków (nr 675 z 1965 r.) i pozostaje jednym z lepiej zachowanych przykładów przedwojennego modernizmu w tej części Warszawy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz